டிஜிட்டல் மாயை!
டிஜிட்டல் திரைவெளிதான் இளைய தலைமுறையின் உலகம். அதில் மூழ்கியிருந்தான் ‘பிக்ஸல்’ பாலாஜி. கேம்ஸ், ஷார்ட்ஸ் வீடியோஸ்னு அவன் பொழுது ஜாலியா போய்க்கொண்டிருந்தது.
பாடப்புத்தகங்கள் பக்கமே தலைகாட்ட மாட்டான். அவங்க அம்மா, “பாலாஜி, இந்த டிஜிட்டல் மாயைல இருந்து வெளிய வா.
படிப்புதான் உனக்கு நிரந்தரமான வெளிச்சம் கொடுக்கும்”னு எவ்வளவோ சொல்லியும் அவன் காதில் வாங்கிக்கொள்ளவில்லை.
அவன் படிக்கும் பள்ளியில் ஒரு புது ஆசிரியர் வந்தார் – ஜான் சார். பார்க்க ஸ்மார்ட்டாகவும், பேசும்போது ஒரு வித்தியாசமான எனர்ஜியும் இருந்தது.
முதல் நாளே அவர் சொன்னாரு, “குழந்தைகளா, கல்விங்கிறது ஒரு பொக்கிஷம் மாதிரி. அதைத் தேடிப் போகணும். நான் உங்களுக்கு வழிகாட்டறேன், ஆனா நீங்கதான் அந்த பொக்கிஷத்தை எடுக்கணும்.”
ஜான் சார் கிளாஸ் எடுத்த விதம் சூப்பரா இருந்தது.
வெறும் பாடங்களை மட்டும் போதிக்காம, ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் சுவாரஸ்யமான கதைகளோடவும், டெக்னாலஜியோட கனெக்ட் பண்ணியும் சொன்னாரு.
ஒரு நாள், அவர் ஒரு விர்ச்சுவல் ரியாலிட்டி ஹெட்செட்டை எடுத்து வந்து, “இன்னைக்கு நாம எல்லாரும் சேர்ந்து ஒரு டைம் டிராவல் பண்ணப்போறோம்.
பண்டைய காலத்து எகிப்துக்குப் போய் பிரமிடுகளைப் பார்க்கலாம்”னு சொன்னதும் பசங்க எல்லாரும் ஆச்சரியத்துல வாயைப் பொளந்தாங்க.
பாலாஜிக்குள்ள ஒரு சின்ன பொறி தட்டியது. ‘இதுவரைக்கும் படிப்புனா போர் அடிக்கிற சப்ஜெக்ட்னு நினைச்சேன். ஆனா இது வேற மாதிரி இருக்கே’ன்னு யோசிச்சான்.
ஜான் சார் ஒவ்வொரு லெக்சரையும் ஒரு கேம் மாதிரி கொண்டு போனாரு. குவிஸ் டைம்ல பாயிண்ட்ஸ் கொடுப்பாரு, ஜெயிச்சவங்களுக்கு சின்ன சின்ன பரிசுகள். பாலாஜி ஆர்வமா கலந்துக்கிட்டான்.
ஒரு நாள் ஜான் சார், “பாலாஜி, உனக்கு டெக்னாலஜில அவ்ளோ ஆர்வம் இருக்கே. ஏன் அதையே உன் படிப்போட சேர்த்துப் பார்க்கக் கூடாது?”ன்னு கேட்டாரு.
அன்னிக்கு பாலாஜி யோசிச்சான். ‘ஆமா, நாம ஏன் கத்துக்கறதையும் ஒரு புதுமையான வழியில பண்ணக்கூடாது?’
அவன் உடனே ஆன்லைன்ல கோடிங் கத்துக்க ஆரம்பிச்சான். புதுசா புதுசா ஆப்ஸ் உருவாக்க ட்ரை பண்ணான். அவனோட ஐடியாக்களை ஜான் சார்கிட்ட ஷேர் பண்ணும்போது, அவர் சரியான கைடன்ஸ் கொடுத்தாரு.
ஸ்கூல்ல நடக்குற சயின்ஸ் ஃபேர்ல பாலாஜி ஒரு புதுமையான ப்ராஜெக்ட்டை சப்மிட் பண்ணான் – ஆர்ட்டிஃபிஷியல் இன்டெலிஜென்ஸ் யூஸ் பண்ணி விவசாயிகளுக்கு உதவுற ஒரு அப்ளிகேஷன்.
அந்த ப்ராஜெக்ட் எல்லாருக்கும் ரொம்பப் பிடிச்சிருந்தது. பாலாஜிக்கு முதல் பரிசு கிடைச்சது!
அன்னிக்கு அவன் ஜான் சார்கிட்ட சொன்னான், “நீங்க இல்லன்னா நான் இன்னும் அந்த டிஜிட்டல் உலகத்துலயே தொலைஞ்சிருப்பேன் சார். நீங்க காட்டுன வெளிச்சம்தான் என் வாழ்க்கையை மாத்துச்சு.”
இந்தக் கதை சொல்றது என்னன்னா, கல்விங்கிறது வெறும் ஏட்டுச் சுரைக்காய் இல்ல. அது நம்மளோட ஆர்வத்தையும், திறமையையும் கண்டுபிடிக்கிற ஒரு பயணம்.
ஒரு நல்ல ஆசிரியர் அந்தப் பயணத்துக்கு ஒரு வெளிச்சம் மாதிரி. அவங்க நம்மளோட டேலன்ட்டை அடையாளம் காட்டி, சரியான வழியில வழிநடத்துனா, நாம எந்தப் போட்டியிலயும் ஜெயிச்சு வாழ்க்கையில பெரிய உயரத்துக்குப் போகலாம்.
கல்விங்கிற விதையை சரியா விதைச்சா, அது கண்டிப்பா ஒரு பொற்கால அறுவடையை கொடுக்கும்!
-ஜான் 🎈