மன்னிப்பு என்பது ஒரு மேன்மையான குணம். அது காயங்களை ஆற்றும் மருந்து; உறவுகளைச் சீர் செய்யும் பாலமாய், மனதை அமைதிப்படுத்தும் அருமருந்தாய் விளங்குகிறது. மன்னிப்பு என்பது வெறும் வார்த்தையல்ல, அது ஒரு செயல்.
ஒருவரின் தவறை மனதார ஏற்று, அதை மன்னிக்க முன்வரும்போது, மனதளவில் நாம் அடையும் நிம்மதியும், தூய்மையும் அளப்பரியது.
மன்னிப்பின் தேவை
மனிதர்களாகப் பிறந்த நாம் அனைவரும் ஏதேனும் ஒரு தருணத்தில் தவறிழைப்பது இயல்பு. சில தவறுகள் சிறியதாக இருக்கலாம், சில தவறுகள் பெரிய காயங்களை ஏற்படுத்தலாம். இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலைகளில், தவறிழைத்தவரை மன்னிக்காமல் இருப்பது, நம் மனதிலேயே ஒரு சுமையை வைத்துக்கொள்வதற்குச் சமம்.
அந்தச் சுமை நாளடைவில் கோபம், வெறுப்பு, மனக்கசப்பு போன்ற எதிர்மறை உணர்வுகளாக மாறி, நம் நிம்மதியைக் குலைத்துவிடும். மன்னிப்பதன் மூலம், நாம் அந்தச் சுமையை இறக்கி வைத்து, நம் மனதை இலகுவாக்கிக் கொள்கிறோம்.
ஒரு சிறு கதை:
இரு நண்பர்களும் கசப்பான நினைவும்
ஒரு கிராமத்தில் அருண், பாபு என இரு நண்பர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். ஒருமுறை, ஒரு சின்ன சண்டையில், பாபு அருணைக் குறித்து தவறான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்திவிட்டான்.
இந்தச் சம்பவம் அருணின் மனதைக் கடுமையாகப் பாதித்தது. அவன் பாபுவிடம் பேசுவதையும், பழகுவதையும் நிறுத்திக்கொண்டான். நாட்கள் செல்லச் செல்ல, அருணின் மனதில் பாபுவின் மீதான கோபம் அதிகரித்துக் கொண்டே போனது. பாபு பலமுறை அருணிடம் மன்னிப்பு கேட்டான். ஆனால், அருண் மன்னிக்கத் தயாராக இல்லை.
சில வருடங்கள் கழித்து, அருணுக்கு உடல்நலக் குறைவு ஏற்பட்டது. அவன் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தான். அப்போது, பாபு தன் நண்பனைப் பார்க்க வந்தான். பாபுவைக் கண்டதும் அருண் தன் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டான். ஆனால், பாபு விடவில்லை. அவன் அருணின் அருகே அமர்ந்து, தன் தவறுக்காக மீண்டும் ஒருமுறை கண்ணீர் மல்க மன்னிப்பு கேட்டான்.
“நான் அன்று பேசிய வார்த்தைகளுக்காக இன்றும் வருந்துகிறேன் அருண். தயவுசெய்து என்னை மன்னித்துவிடு. நீ என்னைக் கண்டதும் முகம் திருப்பும்போதெல்லாம் என் மனம் வேதனைப்படுகிறது,” என்றான்.
பாபுவின் கண்களில் தெரிந்த உண்மையான வருத்தமும், அவன் வார்த்தைகளில் இருந்த நேர்மையும் அருணின் மனதைத் தொட்டது. இத்தனை வருடங்களாகத் தான் சுமந்து வந்த கோபச் சுமை, ஒரு நொடியில் கரைந்து போவதை அவன் உணர்ந்தான்.
“உன்னை மன்னித்துவிட்டேன் பாபு,” என்று அருண் சொன்னபோது, அவன் மனதிலிருந்த ஒரு பெரிய பாரம் நீங்கியது. அருணின் முகம் அமைதியானது. பாபுவின் கண்களிலும் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்தது. அன்றிலிருந்து அவர்களின் நட்பு முன்பை விட வலிமையடைந்தது. அருணின் உடல்நலமும் மெல்ல மெல்ல தேறியது.
மன்னிப்பின் பலன்கள்
இந்தக் கதையைப் போல, மன்னிப்பு என்பது தவறு செய்தவரை மட்டுமல்ல, மன்னிப்பவரைத் தான் முதலில் புனிதமாக்குகிறது. அது மனதை அமைதிப்படுத்துகிறது, உறவுகளை மேம்படுத்துகிறது, நல்லிணக்கத்தை உருவாக்குகிறது.
மன்னிப்பதன் மூலம் நாம் பழைய காயங்களிலிருந்து விடுபட்டு, புதியதொரு வாழ்க்கையைத் தொடங்குகிறோம். மனதை அமைதிப்படுத்தி, நம் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தும் மன்னிப்பு என்னும் புனிதச் செயலை, நாம் அனைவரும் வாழ்வில் கடைபிடிக்க வேண்டும்.
மன்னிப்பு என்பது பலவீனம் அல்ல, அது மனதின் வலிமை. இந்த வலிமையைப் புரிந்துகொண்டு மன்னிக்கும் போது, நாமும் புனிதமாகிறோம்.
மன்னிப்பதும், மன்னிப்பு கேட்பதும் வாழ்வின் சிறந்த பாடங்களில் ஒன்றல்லவா?
– ஜான் ❤️